نقد آلبوم فرار از تاریکی گروه موسیقی :آوای مردمی

موضوع :نقد آلبوم فرار از تاریکی <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

گروه موسیقی :آوای مردمی Public Voice

محصول : 1384 آوای باربد

ضبط در استودیو آهیه و مهر

نوازنده گیتار و آهنگساز :رضا خلیلی

خواننده :مهدی کریمی

درجه بندی: نیم از پنج ستاره

دیروز بعد از دیدن تبلیغ آلبوم فرار از تاریکی در یک سایت موسیقی تصمیم گرفتم اقدام به خرید آن بکنم و حاصل این خرید  نوشتن آنچه می خوانید است :

 

 

خواننده :

 قطعه اول با تمایلات به سبک هارد راک و هوی متال شروع می شود ودر بخش هایی که بم تر می خواند اصلا حروف در متن آهنگ گم می شوند در سایر آهنگ ها نوسان زیادی در رنگ صدای خواننده به گوش می رسد  به این معنی که در بعضی آهنگ ها ایشان به مرز تقلید از خواننده مورد علاقه خود نزدیک میشود و در ترانه ا ی دیگر بیشتر به صدای خودش تکیه دارد اما بخش هایی که بدون Textو با آوا همراهی کرده تنها هاله بیرنگی از کارهای خوانندگان زن قدرتمند در سبک Gospelو سبک کلیسایی که با گروه هایی همچون پیک فلوید و یا ماریا کری همکاری کرده اند ،می باشد .اکثرا ورود صدا  در این بخش های آوایی ناکوک است و کم کم به کوک اصلی نزدیک می شود ضمن اینکه افکت مناسبی را در همراهی با موسیقی ندارد که بهتر بود یا حداقل reverbمناسب تری در نظر می گرفت و یا بصورت کرال استفاده می شد تا خلاء هارمونیکی این بخش برطرف می شد البته در بسیاری از بخش های این آلبوم همین خلاء هارمونیکی وجود دارد و با توجه به اینکه در قسمت های زیادی بافت آهنگ ساختار چند صدایی و هارمونیکی می بایستی داشته باشد، بخصوص در قسمت هایی که خواننده حضور ندارد،این ضعف  بیشتر خودش را نشان می دهد مثلا در مواردی هست که گیتار الکتریک ملودی می زند و در نبود Pad و یا گیتار ریتم و یا حتی یک Power chord سر ضرب، صرفا با باس همراهی شده که در این نوع صدا برداری بسیار خالی صدا میدهد بخصوص که گیتار الکتریک با توجه به سو نوریته آن که از نوع اکوستیک نیست و به عنوان یک ساز سولو  مناسب برای اجرای تنها نیست،شایدبهتر بود  با حرکت در سیم های مختلف آن پایه ریتمیکی برای آن ایجاد کرد که البته این به مهارتی در حد و حدود استیو وای  احتیاج دارد !

باس :

در بخش های ریتمیک بسیار بهتر از بخش های وزن آزاد نواخته شده است و شاید بتوان موجه ترین نوازنده این مجموعه نامیدش .......مشکل صدا برداری از این ساز در مقایسه با حجم دیگر سازها بسیار مشهود است. هرچند در بخش های وزن آزاد برداشت غیر حرفه ای از کارهای گروه Camel در آن به چشم می خورد.

کیبورد:فارغ از توانایی های تکنیکی نوازنده این ساز ،که با در دسترس بودن انواع نرم افزار کامپیوتری و یا سخت افزاری موجود در کیبورد ها برا ی Sequenceدیگر خیلی برای ضبط استودیویی تعیین کننده نیست ، صداهای انتخابی کیبورد برای این آلبوم بسیار ابتدایی و از لحاظ کیفیت بسیار پایین تر از استاندار های موجود حتی در بازار ایران است......با وجود هزاران بانک اطلاعاتی از صداهای متفاوت که سی دی های آن اکنون در نزد هر هوادار موسیقی الکترونیک  می باشد انتخاب صداهایی با این کیفیت جای سوال دارد .

 

درامز:

در این آلبوم به هیچوجه به یک نوازنده قابل تشخیص از ماشین بر نمی خورید یعنی جو قالب آن Drums programmingاست که با سمپل های خیلی دم دستی ابتدایی که Sample rate  انها همه پایین بوده است  اجرا شده و حتی کسی که این ریتم ها را برنامه ریزی کرده خیلی سلیقه از خودش نشان نداده است یعنی حتی 5 سال پیش من طراحی ریتم به مراتب بهتر از این شنیده بودم و دیگر با این همه برنامه  مختلف که حتی احتیاج به سیکوئنس کردن درامز ندارند و شما ریتم آماده انتخاب می کنید آدم توقع شنیدن این ریتم ها که آدم را یاد Casio Ht-6000و ریتم گرفتن های مطرب های مجلسی با آن می اندازد ندارد! هنوز خاطره صدای سنچ های کوچک و Snareهایی که بی پروا و مانند پتک در هنگام شندین آهنگ ها به گوشم فرود می آمد در ذهنم تازه است.

گیتار الکتریک :

نه از لحاظ تکنیکی و نه از لحاظ حس نوازندگی برجسته نیست و می توان گفت بیشتر در ذهن تمایلاتی به گروه هایی نظیر پینک فلوید  ، Elloy و Camelموجود است با این تفاوت که حتی نوازندگان حرفه ای چون آنها هم در سایه یک صدا بردار بی نظیر مانند آلن پارسون موفق به ارائه مناسب تفکرات خود شدند که  الان بعد از گذشتن 30 سال از زمان آنها و امکان سعی و خطا بدون افت کیفیت بوسیله سیستم های دیجیتال ، یک صدم آن در چنین کاری محقق نشده است بالاخره کسی باید به آدم بگوید که اگر نوازنده بسیار حرفه ای هم باشی هیچ دلیلی ندارد که صدا بردار خوبی هم باشی و بالعکس!

 

در کل به نظر من آلبوم فرار از تاریکی را می توان تجربه اول یک جمع از نوازندگان  دانست که در امر آهنگ سازی و تنظیم قطعات تازه کار هستند .  فرار از تاریکی شاید برای سال های اول رواج موسیقی پاپ و بروز کار های موسیقی زیر زمینی جذاب می  بود اما در زمانی که کارهایی مانند مترسک کاوه یغمایی ،میرا ، باراد ، آلبوم ینهان و کارهای جدیدتر در سبک راک در بازار موسیقی موجود است باید قبول کرد که سطح ارائه این نوع از موسیقی با معیار های گذشته متفاوت شده است.

تنها نکته مثبت این آلبوم نوع بسته بندی و طرح روی جلد آن است که از استاندارد  نسبتا بالایی برخوردار است و در بازار وانفسای فروش موسیقی که فروشندگان از پخش نمونه کار طفره می روند و امکان شنیدن موسیقی از طریق رسانه های جمعی وجود ندارد می تواند یکی از فاکتور های تعیین کننده فروش کاست باشد و همین باعث شد که من این سطور را در نقد اینکار بنویسم تا کسانی که بعد از من خیال خرید دارند با چشم باز تر اقدام نمایند .

 

پیام  -http://www.respina.persianblog.ir

2/6/1384

 

/ 0 نظر / 66 بازدید